शब्दायतेśabdāyateDen. Ā.
- Denominative Ā.
- To make a noise, sound; शब्दा- यन्ते मधुरमनिलैः कीचकाः पूर्यमाणाः Me.58.
- To cry, roar, scream, yell; शब्दायमानमव्यात्सीत् भयदं क्षणदाचरम्> Bk.5. 52;17.91.
- To call, call out to; एते हस्तिनापुरगामिन ऋषयः शब्दायन्ते Ś.4; Mu.1; भवतु शब्दायिष्ये तावत् Ve.3; Mk.1.
Source: ApteApte entry