अन्तेanteind.(loc. of अन्त; oft. used adverbially)
- (Locative of अन्त; Often times used adverbially)
- In the end, at last, at length, lastly, finally.
- Inside.
- In the presence of, near, close by.
Derived forms and compounds
-
-वसायिन्, -वसायी a Chāṇḍāla (अन्त्यज) अशौचमनृतं स्तेयं नास्तिक्यं शुल्कविग्रहः । कामः क्रोधश्च तर्षश्च स्वभावोऽन्तेवसायिनाम् Bhāg.11. 17.2;7.11.3.
-
-वासः
- a neighbour; companion; तव वा इमेऽन्तेवासास्त्वमेवैभिः संपिवस्व Ait.Br.
- a pupil; आचार्योऽन्तेवासिनमनुशास्ति Taitt. Up.1.9. रुतानि शृण्वन्वयसां गणोऽन्तेवासित्वमाप स्फुटमङ्गनानाम् Śi.3.55. Ve.3.7.
-
-वासि Indeclinable in a state of pupilage, (in statu pupilavi)-वासिन् Equivalent to अन्तवासिन् quod vide, which see above.
Source: Apte
