अलंकारalaṃkāra1 Decoration, act of decorating or ornamenting.
- 1 Decoration, act of decorating or ornamenting.
- An ornament (Figurative also); अलंकारः स्वर्गस्य V.1; अनुत्सेकः खलु विक्रमालंकारः Tbe same.
- A figure of speech of which there are three kinds: -शब्दdenotes that the rest of the word under consideration is to be supplied, अर्थdenotes that the rest of the word under consideration is to be supplied, and शब्दार्थdenotes that the rest of the word under consideration is to be supplied; शब्दार्थयोरस्थिरा ये धर्माः शोभातिशायिनः । रसादी- नुपकुर्वन्तोऽलंकारास्तेऽङ्गदादिवत् ॥ S. D.631; उपकुर्वन्ति तं सन्तं येऽङ्गद्वारेण जातु चित् । हारादिवदलंकारास्तेनुप्रासोपमादयः ॥ K. Parasmaipada 8. Compare also काव्यशोभाकरान् धर्मानलंकारान् प्रचक्षते । अलंकरिष्ण- वस्ते च शब्दमर्थमुभौ त्रिधा ॥.
- The whole seience of Rhetoric. अलंकारः शास्त्रभेदे मण्डने... । Nm.
Derived forms and compounds
-
-चन्द्रिका a commentory on Kuvalayānanda.
-
-मण्डपः The dressing room of idols.
-
-शास्त्रम् the science and art of rhetoric, poetics.
-
-सुवर्णम् gold used for ornaments.
-
-सूरः Name of a kind of meditation in Buddhism.
-
-हीन Adjective unadorned.
Source: Apte
