उदञ्च्udañc1 U. [उद्-अञ्च्]
- 1 Ubbayapada (Parasmaipada and Atmanepada) उद्-अञ्च्
- To raise, elevate, lift or throw up, draw up (as water); एकैकमेव पादमुदच्य तिष्ठति अश्वः Śat. Br.; उदञ्चिताक्षः Bk.2.31; उदञ्चय मुखं मनाक् Vb.3.27.
- To utter, send forth, cause to sound; हरिमनुगायति काचिदुदञ्चितपञ्चमरागम् Gīt.1.
- (Intrans.) (a) to go up; (b) to rise, rise forth; उदञ्चन्मात्सर्यं G. Latin6; Bv.2.76; K.221; welter up; मूर्धच्छेदादुदञ्चत् Mv.3.32.
Source: Apte