व्यथ्vyath1 Ā. (व्यथते, व्यथित)
- 1 Ā. (व्यथते, व्यथित)
- To be sorry, to be pained, vexed or afflicted, be agitated or disquieted; विश्वंभरापि नाम व्यथते इति जितमपत्यस्नेहेन Ubbayapada (Parasmaipada and Atmanepada)7; न विव्यथे तस्य मनः Ki. 1.2,24.
- To be disturbed, be ruffled or agitated; व्यथितसिन्धुमनीरशनैः शनैः Ki.5.11.
- To tremble; येषां न वृत्तं व्यथते न योनिश्चित्तप्रसादेन चरन्ति धर्मम् Mb.5.36.24.
- To be afraid.
- To dry, become dry. -Causal (व्यथयति-ते)
- To pain, distress, vex, annoy; तथा वृत्तं पापैर्व्यथयति यथा क्षालितमपि Ubbayapada (Parasmaipada and Atmanepada)1.28.
- To frustrate, mar.
- To frighten, terrify.
- To lead or turn away. -With प्र to be excessively vexed; दृष्ट्वाद्भुतं रूपमिदं तवोग्रं लोकत्रयं प्रव्यथितं महात्मन् Bg.11.2,45.
Source: Apte