शास्śās2 P. (शास्ति, शशास, अशिषत्, शासिष्यति, शासितुम्, शिष्ट)
- 2 Parasmaipada (शास्ति, शशास, अशिषत्, शासिष्यति, शासितुम्, शिष्ट)
- To teach, instruct, train (governing two accusatives in this sense); माणवकं धर्म शास्ति Sk.; Bk.6.1; शिष्य- स्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम् Bg.2.7.
- To rule, govern; अनन्यशासनामुर्वी शशासैकपुरीमिव R.1.3;1.1;14.85;19.57; Ś.1.25; Bk.3.53.
- To order, command, direct, enjoin; इति रामो वृषस्यन्ती वृषस्कन्धः शशास ताम् R.12.34; त्वामागतः शासितुम् Mv.6.2; Ku.6.24; Bk.9.68.
- To tell, communicate, inform (with Dative); तस्मिन्नायोधनं वृत्तं लक्ष्मणायाशिषन्महत् Bk.6.27; Ms.11.83.
- To advise; स किंसखा साधु न शास्ति योऽधिपम् Ki.1.5.
- To decree, enact.
- To punish, chastise, correct; तान् शिष्याच्चौरदण्डेन धार्मिकः पृथिवीपतिः Ms.8.29;4.175; V.5.
- To tame, subdue; सौमित्रेश्चरणौ न चेत्तदिषुभिः शासिष्यसे दुर्मदः Mv.6.2.
- To wish, desire.
Derived forms and compounds
-
शास् śās, Masculine A reciter; as in उक्थशास्.
Source: Apte