संत्यज्saṃtyaj1 P.
- 1 Parasmaipada
- To abandon; जायामदोषामुत संत्यजामि R. 14.34; यश्चासूनपि संत्यजेत् करुणया Nāg.2.1.
- To avoid, shun; Bh.1.81.
- To give up, renounce; एतैर्विवादान् संत्यज्य सर्वपापैः प्रमुच्यते Ms.4.181.
- To except, exclude; संत्यज्य विक्रमादित्यं धैर्यमन्यत्र दुर्लभम् Rāj. T.3.343.
- To withdraw from (an obligation); प्रक्रान्ते सप्तमं भागं चतुर्थं पथि संत्यजन् Y.2.198. -Causal To deprive (one) of, rob.
Source: Apte