आत्मकीयātmakīyaआत्मीय [ātmīya], आत्मीय a. Belonging to oneself, one's own; सर्वः कान्तमात्मीयं पश्यति Ś.2; स्वामिनमात्मीयं…
आत्मीय ātmīya, आत्मीय Adjective Belonging to oneself, one's own; सर्वः कान्तमात्मीयं पश्यति Ś.2; स्वामिनमात्मीयं करिष्यामि H.2. win over; अहमात्मीयो न भविष्यामि Mk.8 I shall lose my life; आत्मीयं कुर्वन्ति subject K.135,167; अय- मात्मीयः क्रियताम् 12; let him be taken under your protection; प्रसादमात्मीयमिवात्मदर्शः R.7.68; Ku.2.19; kindred, related, of kin, न कश्चिच्चण्डकोपानामात्मीयो नाम भूभुजाम् Bh.2.57.
