विशेषकviśeṣakaa.Distinguishing, distinctive.
- Distinguishing, distinctive.
- Restrictive; ननु विशेषकः शब्दः श्रूयते ब्रह्मवर्चसकमिति । नैष विशेषकः । उपाधिकर एषः । ŚB. on MS.4.3.2. कः, कम् A distinguishing feature or characteristic, an attribute.
- A discriminative or distinguishing quality.
- A mark on the forehead with sandal, saffron etc.
- Drawing lines of painting on the face and person with coloured unguents and cosmetics; प्रत्याख्यातविशेषकं कुरबकं श्यामाव- दातारुणम् M.3 5; स्वेदोद्गमः किंपुरुषाङ्गनानां चक्रे पदं पत्रविशेषकेषु Ku.3.33; R.9.29; Śi.3.63;1.84.
Derived forms and compounds
-
-कः A particular form of speech; Compare विशेषोक्ति.
-
-कम् A group of three stanzas forming one grammatical sentence; द्वाभ्यां युग्ममिति प्रोक्तं त्रिभिः श्लोकैर्विशेषकम् । कलापकं चतुर्भिः स्यात्तदूर्ध्वं कुलकं स्मृतम् ॥.
