साधारणsādhāraṇaa.(-णा or -णी f.)
- (-णा or -णी Feminine)
- Common (to two or more), joint; साधारणोऽयं प्रणयः Ś.3; साधारणो भूषणभूष्यभावः Ku.1.42; R.16.5; V.2.16.
- Ordinary, common; साधारणी न खलु बाधा भवस्य Aśvad.1.
- General, universal; यत्सप्तान्नानि मेधया तपसाजनयत् पिता । एकमस्य साधारणम् Bri. Up.1.5.1.
- Mingled, mixed with, in common with; उत्कण्ठासाधारणं परितोषमनुभवामि Ś.4; वीज्यते स हि संसुप्तः श्वाससाधारणानिलैः Ku.2.42.
- Equal, similar, like.
- (In logic) Belonging to more than one instance alleged, one of the three divisions of the fallacy called अनैकान्तिक quod vide, which see
- Occupying a middle position, mean.
Derived forms and compounds
-
-णम्
- A common or general rule, a rule or precept generally applicable.
- A generic property.
-
-देशः a wild marshy country.
-
-धनम् joint property,
-
-पक्षः
- common party.
- the mean.
-
-स्त्री a common woman, harlot, prostitute.
-
-धर्मः
- a common or universal duty; (अहिंसा सत्यमस्तेयं शौचमन्द्रियनिग्रहः । दमः क्षमार्जवं दानं धर्मं साधारणं विदुः ॥).
- the common duty of procreation; (प्रजनार्थं स्त्रियः सृष्टाः संतानार्थं च मानवाः । तस्मात् साधारणो धर्मः श्रुतौ पत्न्या सहोदितः ॥).
