विलङ्घ्vilaṅgh1 U.
- 1 Ubbayapada (Parasmaipada and Atmanepada)
- To pass or spring over, traverse; निवेशयामास विलङ्घिताध्वा R.5.42;16.32; Śi.12.24;8.26.
- To violate, transgress, overstep, disregard, neglect; गन्तुं प्रवृत्ते समयं विलङ्घ्य Ku.3.25; R.5.48; Ki.2.45; Śi.17.12.
- To violate the limits of propriety; नृपतेः प्रतिषिद्धमेव तत् कृतवान् पङ्क्तिरथो विलङ्घ्य यत् R.9.74.
- To rise towards, ascend or go up to; समुदितं न विलङ्घयितुं नभः Ki.5.1; Name5.2.
- To give up, abandon, leave aside; मनो बबन्धान्यरसान् विलङ्घ्य सा R.3.4.
- To surpass, excel; इति कर्णोत्पलं प्रायस्तव दृष्ट्या विलङ्घ्यते Kāv.2.224.
- To cause to fast.
- To overcome, surmount.
- To offend, insult.