काञ्चिkāñciची [cī], ची f. [काञ्च् बन्धने इनि]
- ची cī, ची Feminine काञ्च् बन्धने इनि
- A woman's girdle or zone furnished with small tinkling bells or other ornaments; एतावता नत्वनुमेयशोभि काञ्चीगुणस्थानमनिन्दितायाः Ku.1.37,3.55; Me.28. Śi.9.82; R.6.43.
- Name of an ancient city in the south of India, regarded as one of the sacred cities of the Hindus; (for the names of seven cities see अवन्ति).
Derived forms and compounds
-
-कलापः कालापा Adjective girdle; जघनमरुणरत्नग्रन्थिकाञ्चीकलापं कुवलयनयनानां को विहातुं समर्थः Bh.1.71.
-
-गुणस्थानम् The hips, haunches; Ku. 1.37.
-
-पुरी, -नगरी the same as काञ्ची (2).
-
-पदम् the hips and loins.
-
-यमकम् a kind of paronomasia or punning; Compare Bk.1.8.
