कारुkārua.(-रू f.) [कृ-उण् Uṇ.1.1]
- (-रू Feminine) कृ-उण् Uṇ.1.1
- A maker, doer, an agent, servant; राघवस्य ततः कार्यं कारुर्वानरपुङ्गवः Bk.7.28.
- An artisan, mechanic, artist; कारुभिः कारितं तेन कृत्रिमं स्वप्नहेतवे Vb.1.13; इति स्म सा कारुतरेण लेखितं नलस्य च स्वस्य च सख्यमीक्षते Name1.38; Y.2.249,1.187; Ms.5.129;1.12. (They are: तक्षा च तन्त्रवायश्च नापितो रजकस्तथा । पञ्चमश्चर्मकारश्च कारवः शिल्पिनो मताः ॥)
- Terrible, horrible; जरेति क्षयमाहुर्वै दारुणं कारुसंज्ञितम् Mb.1.4.3.
Derived forms and compounds
-
-रुः
- An epithet of विश्वकर्मन् the architect of the gods.
- An art, a science.
-
-चौरः
- one who commits burglary, a dacoit. जः1 a piece of mechanism, any product of manufacture.
- a young elephant.
- a hillock, an ant-hill.
- froth.
- sesamum growing spontaneously.
- red orpiment.
-
-शिल्पिगणः Adjective corporation of artisens and handicraftsmen; Kau. Atmanepada 2.6.
-
-हस्तः the hand of an artisan; नित्यं शुद्धः कारुहस्तः Ms.5.129.
-
कारु kāru रू rū कः kḥ का kā, (रू) कः का An artisan; कारुकान् शिल्पिनश्चैव Ms.7.138. कारुकान्तं च शोणितम् Mb.13.135.14. ...... कारूकाश्च कुशीलवाः Śiva. B.31.18.
