विमर्शvimarśa1 Thought, deliberation.
- 1 Thought, deliberation.
- (In dramas) A change in the successful progress of a dramatic plot, a change in the prosperous course of a love-story caused by some unforeseen reverse or accident, one of the five Sandhis in a drama; it is thus defined in S. D.; यत्र मुख्यफलोपाय उद्भिन्नो गर्भतोऽधिकः । शापाद्यः सान्तरायश्च स विमर्श इति स्मृतः ॥ 336; कुर्वन् बुद्ध्या विमर्शं प्रसृतमपि पुनः संहरन् कार्यजातं कर्ता वा नाटकानामिममनुभवति क्लेशमस्मद्विधो वा Mu.4.3.
Derived forms and compounds
-
विमर्शः vimarśḥ
- र्शनम् rśanam, र्शनम् 1 Deliberation, consideration, examination, discussion; कुर्वन् बुद्ध्या विमर्शम् Mu.4.3.
- Reasoning.
- A conflicting judgment.
- Hesitation, doubt; कार्यस्य न विमर्शं च गन्तुमर्हसि सुव्रत Rām.118.57; 2.34.44.
- The impression left on the mind by past good or bad actions; see वासना.
- Knowledge; अविद्वद- धिकारित्वात् प्रायश्चित्तं विमर्शनम् Bhāg. 6.1.11.
